Ο Πρόδρομος (τουρκ. απόδοση Μποδοσάκης) Αθανασιάδης γεννήθηκε το 1891 στη Νίγδη της Μικρασίας από πάμπτωχη οικογένεια. Δίχως να έχει ολοκληρώσει τη στοιχειώδη εκπαίδευση, αναζήτησε μια καλύτερη τύχη στα Άδανα. Παιδί ακόμα, σε ηλικία 12 ετών, ασχολήθηκε με το εμπόριο και με τα χρόνια εξελίχθηκε σε σημαίνοντα επαγγελματία της τουρκικής πόλης. Ίδρυσε μηχανοκίνητο αλευρόμυλο στη Μερσίνα, τροφοδοτώντας τον τουρκικό στρατό, και αργότερα επεξέτεινε την επιχειρηματική του δράση στην Κωνσταντινούπολη: το 1918 πέρασε στην κυριότητά του το θρυλικό ξενοδοχείο «Πέρα Παλλάς». Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, όπου μετέφερε τις επιχειρηματικές δραστηριότητές του. Εντούτοις, σε τρία μόλις χρόνια απώλεσε ολόκληρη την περιουσία του. Χωρίς να καμφθεί, ξεκίνησε και πάλι να δραστηριοποιείται δυναμικά στο επιχειρείν στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Τις παραμονές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Μποδοσάκης είχε δημιουργήσει μέσω εξαγορών και συγχωνεύσεων έναν εκτεταμένο επιχειρηματικό όμιλο 37 ανώνυμων εταιρειών που ήλεγχε άμεσα ή έμμεσα. Είναι πράγματι εντυπωσιακή η ευρύτητα των επιχειρηματικών κλάδων με τους οποίους ασχολήθηκε ο πολυεπιχειρηματίας, έτσι ώστε μεταπολεμικά να διαθέτει ένα μοναδικό στα χρονικά portfolio συμφερόντων, που περιελάμβανε την ΑΕΕ Οίνων και Οινοπνευμάτων, την κραταιά βιομηχανία ΑΕΕΧΠΛ (Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων), αλλά και τις Χημικές Βιομηχανίες Βορείου Ελλάδος Α.Ε. και Λιπτόλ.
Στον χώρο της πολεμικής βιομηχανίας -τα πυρομαχικά τού εξασφάλιζαν σημαντικές συμβάσεις με το ελληνικό Δημόσιο- είχε την Α.Ε. Ελληνικό Πυριτιδοποιείο και Καλυκοποιείο (ΠΥΡΚΑΛ). Στη βαμβακουργία/εριουργία είχε τοποθετηθεί με την Ελληνική Εριουργία Α.Ε. και τα Εκκοκκιστήρια Νέας Ιωνίας· στις ασφάλειες με την Ασφαλιστική Λαϊκή και στην υαλουργία με την Α.Ε. Ελληνικά Υαλουργεία Ελευσίνας, ενώ στη ναυτιλία με την Prodromos Lines. Στην εξορυκτική βιομηχανία και τη μεταλλουργία, τον πιο επικερδή ίσως από τους κλάδους στους οποί- ους δραστηριοποιήθηκε, ο Μποδοσάκης κατείχε, μεταξύ άλλων, την Ανώνυμο Ελληνική Μεταλλευτική και Μεταλλουργική Εταιρεία Λαρύμνης – ΛΑΡΚΟ και τη Μεταλλεία Χαλκού Μακεδονίας Α.Ε. Χαλκιδικής. Ξεχωριστή η μνεία στην ΠΥΡΚΑΛ, με την οποία το όνομά του συνδέθηκε άρρηκτα από το 1935. Η εταιρεία προήλθε από τη συγχώνευση, το 1908, του Ελληνικού Πυριτιδοποιείου, που είχε ιδρυθεί το 1874 και ήταν ήδη ανώνυμη εταιρεία από 1882, και του καλυκοποιείου «Αδελφοί Μαλτσινιώτη». Το τελευταίο ήταν ένα εργοστάσιο παραγωγής φυσιγγίων, που είχε ιδρυθεί το 1888 στην περιοχή του Ψυχικού και είχε μεταφερθεί μετέπειτα στην περιοχή Κοπαναρά στον Υμηττό· ανήκε στους αδελφούς Παναγιώτη, Γεώργιο και Δημήτριο Μαλτσινιώτη, με καταγωγή από τη Σπάρτη Λακωνίας, οι οποίοι ξεκίνησαν από ένα μικρό κατάστημα εμπορίας όπλων και φυσιγγίων στο Μοναστηράκι. Ο Μποδοσάκης υπήρξε μέλος Δ.Σ. του ΣΕΒ επί σειρά ετών, ενώ το 1972 ανακηρύχθηκε επίτιμος πρόεδρος του Συνδέσμου. Έζησε μια ζωή λιτή και μετρημένη μακριά από κοσμικότητες, ενώ ασχολήθηκε με συνέπεια με φιλανθρωπικές δραστηριότητες. Ανάμεσα στο ευρύ φάσμα δωρεών του συγκαταλέγονται, ενδεικτικά, το Μποδοσάκειο Δημοτικό Σχολείο του Κολλεγίου Αθηνών, η νέα πτέρυγα του Κρατικού Θεραπευτηρίου Ψυχικών Παθήσεων Αθηνών, η προσφορά για το νέο κτήριο στέγασης των Γενικών Αρχείων του Κράτους κ.ά. Το 1973 δημιούργησε το Ίδρυμα Μποδοσάκη, το οποίο, εκτός από τη διαχείριση της περιουσίας του, έθεσε ως στόχο του την προαγωγή της παιδείας, της ιατρικής περίθαλψης απόρων και γενικότερα την εκπλήρωση κοινωφελών σκοπών, σύμφωνα με τα οράματα του ιδρυτή.
Κύρια επιτεύγματα
- Δημιούργησε όμιλο 37 ανώνυμων εταιρειών σε πολλούς βιομηχανικούς κλάδους
- Συνέδεσε το όνομά του με την πολεμική βιομηχανία ΠΥΡΚΑΛ από το 1935
- Δραστηριοποιήθηκε σε χημικά, μεταλλουργία, υαλουργία, εριουργία, ασφάλειες και ναυτιλία
- Διετέλεσε μέλος Δ.Σ. του ΣΕΒ και ανακηρύχθηκε επίτιμος πρόεδρός του το 1972
- Ίδρυσε το 1973 το Ίδρυμα Μποδοσάκη για την προαγωγή της παιδείας και κοινωφελείς σκοπούς
- Πραγματοποίησε σημαντικές δωρεές, όπως το Μποδοσάκειο Δημοτικό Σχολείο του Κολλεγίου Αθηνών
