Ο Γεώργιος Ηλιόπουλος μαζί με τα αδέλφια του Ηλία και Αθανάσιο δημιούργησαν το 1933 μια εταιρεία για την εκμετάλλευση κοιτασμάτων βωξίτη, τα οποία είχε ανακαλύψει στην περιοχή του Παρνασσού και της Γκιώνας ο μεταλλειολόγος Ευριπίδης Μαυρομμάτης. Οι συστηματικές όσο και επίπονες έρευνες για την ανακάλυψη κοιτασμάτων στην περιοχή είχαν ξεκινήσει από τον Μαυρομμάτη στα μέσα της δεκαετίας του 1920 και στέφθηκαν με επιτυχία το 1927. Οι τέσσερις συνεργάτες συγκρότησαν την Α.Ε. Μεταλλείων «Βωξίται Παρνασσού» και εκμεταλλεύτηκαν τα εξορυκτικά δικαιώματα που τους παραχωρήθηκαν από το ελληνικό Δημόσιο. Δεν έμειναν όμως στη Στερεά Ελλάδα, αλλά συνέχισαν τις έρευνές τους για την εκμετάλλευση ορυκτών και σε άλλα σημεία της χώρας. Το 1934 σύστησαν την εταιρεία ΑΕΕ Αργυρομεταλλευμάτων και Βαρυτίνης και ξεκίνησαν εξορυκτικές εργασίες στη Μήλο, στην Κίμωλο και στο νησάκι Πολύαιγος, για την αξιοποίηση της αργυρούχου βαρυτίνης. Οι δύο εταιρείες κατέγραψαν εντυπωσιακή ανάπτυξη και παρουσίασαν σημαντική εξαγωγική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου. Μάλιστα, το 1939 η επιχειρηματική ομάδα προχώρησε στην ίδρυση μιας ακόμα εξορυκτικής εταιρείας, με την επωνυμία «Χρυσωρυχεία Βορείου Ελλάδος Α.Ε.», με σκοπό την εκμετάλλευση κοιτασμάτων χρυσού στη Μακεδονία.
Οι δυνάμεις Κατοχής κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ανάγκασαν τους επιχειρηματίες να τους πωλήσουν τις εταιρείες έναντι μηδαμινού, εικονικού ποσού και στη συνέχεια τις έθεσαν στην υπηρεσία του γερμανικού κράτους και της πολεμικής βιομηχανίας των ναζί. Μετά την απελευθέρωση οι επιχειρήσεις των αδελφών Ηλιόπουλου ανασυστάθηκαν, επεξέτειναν τις δραστηριότητές τους, εκσυγχρόνισαν τις εγκαταστάσεις τους και επιδόθηκαν συστηματικά και δυναμικά σε εξαγωγές, που αποτελούσαν άλλωστε το πιο δυνατό από τα «όπλα» τους. Τη δεκαετία του 1960 η Α.Ε. Μεταλλείων «Βωξίται Παρνασσού» συνεργάστηκε με τη γαλλική πολυεθνική εταιρεία «Πεσινέ» (Pechiney), η οποία μέσω της «Αλουμίνιον της Ελλάδος» προχώρησε στη δημιουργία εργοστασίου παραγωγής πρωτόχυτου αλουμινίου και αλουμίνας (οξείδιο του αλουμινίου) στη Βοιωτία. Το εργοστάσιο κατασκευάστηκε το 1963 και εγκαινιάστηκε το καλοκαίρι του 1966, παρουσία του τότε βασιλιά της Ελλάδας Κωνσταντίνου Β’. Η επένδυση εκείνη θεωρήθηκε μια από τις μεγαλύτερες άμεσων ξένων κεφαλαίων στην Ελλάδα. Οι επιχειρήσεις των αδελφών Ηλιόπουλου συνέχισαν και τα επόμενα χρόνια την ανάπτυξή τους, με σημαντικούς σταθμούς την ίδρυση μονάδας διόγκωσης περλίτη στο Κερατσίνι (1964) και την ανέγερση νέου εργοστασίου περλίτη στη Μήλο (1975). Ωστόσο, στην αυγή της δεκαετίας του 1970 ο Γεώργιος Ηλιόπουλος έφυγε από τη ζωή και τα ηνία του Ομίλου της ΑΕΕ «Αργυρομεταλλευμάτων και Βαρυτίνης» παρέλαβε η κόρη του.
Η Καίτη Κυριακοπούλου (1922-2020), η «μεγάλη Κυρία της ελληνικής βιομηχανίας», όπως την αποχαιρέτησε ο ΣΕΒ, υπήρξε μία από τις πιο δυναμικές επιχειρηματικές φυσιογνωμίες του 20ού αιώνα. Επί των ημερών της -παρέμεινε στο τιμόνι του Ομίλου για δύο δεκαετίες- επέτυχε την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων (για παράδειγμα, εισήλθε στον κλάδο του εμπορίου με τη «Μοτοδυναμική», μετεξέλιξη της εταιρείας «Αφοί Ηλιόπουλοι ΑΕΕ») και την κατάκτηση ξένων αγορών, αλλά και την ομαλή μεταβίβαση της ηγεσίας το 1989 στον γιο της Οδυσσέα Κυριακόπουλο (1952-2022). Με σπουδές στις επιστήμες της φυσικοχημείας και με ερευνητικό έργο στα περίφημα εργαστήρια BELL LABs στις ΗΠΑ, η Καίτη Κυριακοπούλου προσέδωσε άλλη ώθηση στην ελληνική βιομηχανία, αλλά και στην έννοια του επιχειρείν. Όπως ανέφερε ο Σύνδεσμος με την είδηση του θανάτου της το 2020: «Φρόντισε να αναδείξει μια ικανή ομάδα στελεχών και εγκαίρως διαμόρφωσε σύγχρονους όρους επιχειρηματικής διοίκησης και διαδοχής, παραδίδοντας τη σκυτάλη στην επόμενη γενιά». Ανάμεσα στο πλούσιο και πολυσχιδές κοινωνικό της έργο ξεχωρίζει η ίδρυση, το 1998, της Έδρας Χρηματοοικονομικής «Καίτη Κυριακοπούλου» στο ALBA Graduate Business School, ιδιαίτερης σημασίας για την εκπαίδευση και την ανάπτυξη στελεχών επιχειρήσεων στη χώρα μας. Με τον Οδυσσέα Κυριακόπουλο πλέον στο τιμόνι από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, η ΑΕΕ Αργυρομεταλλευμάτων και Βαρυτίνης εισήχθη στο Χρηματιστήριο Αθηνών το 1994, ενώ το 1996 απορρόφησε την εταιρεία «Βωξίται Παρνασσού». Το 2003 πραγματοποιήθηκε αλλαγή ονομασίας του Ομίλου από «Αργυρομεταλλευμάτων και Βαρυτίνης» σε «S&B Βιομηχανικά Ορυκτά». Η έδρα της S&B μεταφέρθηκε στο εξωτερικό το 2013 και περιήλθε στον γαλλικό κολοσσό Imerys το 2014. Ο Οδυσσέας Κυριακόπουλος διετέλεσε πρόεδρος του ΣΕΒ την περίοδο 2000-2006. Θεωρείται ότι είναι αυτός που προσέδωσε στον Σύνδεσμο έντονη εξωστρέφεια, φέρνοντάς τον πιο κοντά στην Πολιτεία και στους κοινωνικούς του εταίρους.
Κύρια επιτεύγματα
- Συνίδρυσε το 1933 την Α.Ε. Μεταλλείων «Βωξίται Παρνασσού» για την εκμετάλλευση κοιτασμάτων βωξίτη στον Παρνασσό και τη Γκιώνα
- Δημιούργησε το 1934 την ΑΕΕ Αργυρομεταλλευμάτων και Βαρυτίνης με εξορυκτικές εργασίες σε Μήλο, Κίμωλο και Πολύαιγο
- Ίδρυσε το 1939 τα «Χρυσωρυχεία Βορείου Ελλάδος Α.Ε.» για κοιτάσματα χρυσού στη Μακεδονία
- Ανέπτυξε ισχυρή εξαγωγική δραστηριότητα κατά τον Μεσοπόλεμο και ανασύστησε τις επιχειρήσεις μετά την Κατοχή
- Συνεργάστηκε με τη γαλλική «Πεσινέ» (Pechiney) για τη δημιουργία εργοστασίου αλουμινίου στη Βοιωτία
