Μεγάλες ελληνικές οικογένειες βρίσκονται πίσω από τις κορυφαίες ελληνικές αλευροβιομηχανίες· και μια τέτοια, πολυπληθής μάλιστα και πολυσχιδής ως προς τις δραστηριότητές της, που μετρά επτά γενεές, βρίσκεται στον πυρήνα των Μύλων Λούλη (σήμερα ως Loulis Food Ingredients), από τις μεγαλύτερες σύγχρονες αλευροβιομηχανίες του τόπου μας και από τις σημαντικότερες του κλάδου στην Ευρώπη, με την ιστορία της να εκκινεί πριν από δύο αιώνες και πλέον! Ο Χρήστος Λούλης γεννήθηκε το 1874 στην Αετορράχη Ηπείρου και ήταν ένα από τα επτά παιδιά του Θεμιστοκλή και της Λαμπρινής Λούλη. Η οικογένειά του είχε μακρά παράδοση στην εμπορία αλεύρων ήδη από το 1782, διατηρώντας έναν μικρό πετρόμυλο στο ορεινό χωριό των Ιωαννίνων, δημιούργημα του γεννήτορα Ζώη. Στα τέλη του 19ου αιώνα ο νεαρός Χρήστος εγκαταστάθηκε στον Βόλο – σταδιακά ακολούθησαν τα βήματά του δύο από τα αδέλφια του, ο Κωνσταντίνος (1876 – 1959) και ο Νίκος (1880 – 1954), αλλά και ο Γεώργιος (1899 – 1971) σε κατοπινούς χρόνους. Ο Χρήστος, που εργάστηκε αρχικά ως υπάλληλος σε υδροκίνητο μύλο, είχε διαβλέψει ότι η πόλη του Βόλου με το λιμάνι της, ως εμπορικός και βιομηχανικός κόμβος κοντά στη μεγάλη σιτοπαραγωγή, αποτελούσε εχέγγυο για την ανάπτυξη επιχειρηματικών σχεδίων με σημαντικές προοπτικές ως προς τον κλάδο της αλευροβιομηχανίας. Έτσι, οι αδελφοί Λούλη αποφάσισαν το 1909 να νοικιάσουν τον Ατμόμυλο Ξύδη, που έδρευε στον Άνω Βόλο, ενώ το 1914 προχώρησαν στην ίδρυση νέου εργοστασίου, συγκροτώντας την εταιρεία «Κυλινδρόμυλος Αδελφών Λούλη – Ν. Χατζηνίκου & Σία».
Και είναι ακριβώς εκείνο το χρονικό σημείο που ξεκινά η εντυπωσιακή ανάπτυξη του Κυλινδρόμυλου – μέσα σε λίγα χρόνια θα καταστεί ο μεγαλύτερος μύλος της θεσσαλικής γης. Έπειτα από μία δεκαετία, οι αδελφοί Λούλη απέκτησαν την πλήρη κυριότητα της εταιρείας. Mία μεγάλη καταστροφή το 1926 θα αποδεικνυόταν εφαλτήριο για την αλματώδη εξέλιξη της οικογενειακής επιχείρησης. Ύστερα από την πυρκαγιά που κατέστρεψε το μεγαλύτερο τμήμα των εγκαταστάσεων του Κυλινδρόμυλού τους, τα αδέλφια Λούλη δεν κάμφθηκαν· χρηματοδότησαν την κατασκευή μιας νέας, υπερσύγχρονης μονάδας με εξελιγμένο μηχανολογικό εξοπλισμό. Και ενόσω οι εργασίες συνεχίζονταν, ο Κυλινδρόμυλος Λούλη μετατράπηκε σε ανώνυμη εταιρεία με πρώτο πρόεδρο τον Χρήστο, που θα ηγείτο έως τον θάνατό του το 1935. Το 1928 τέθηκε σε λειτουργία το νέο εργοστάσιο: είχε τη δυνατότητα παραγωγής περίπου 100 τόνων αλεύρων το 24ωρο. Ύστερα από την απώλεια του Χρήστου, ο αδελφός του Κωνσταντίνος ανέλαβε την επιχείρηση, που θα βίωνε τα δύσκολα χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου. Σημειώνεται ότι κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, τότε που ο Κυλινδρόμυλος εφοδίαζε τον ελληνικό στρατό στο αλβανικό μέτωπο, η οικογένεια έχασε ένα από τα επτά αδέλφια, τον αξιωματικό της Σχολής Ευελπίδων Σωκράτη Λούλη. Ο Σωκράτης, ο οποίος είχε διατελέσει υπασπιστής του Ελευθέριου Βενιζέλου, έπεσε μαχόμενος στην Τρεμπεσίνα (βορειοδυτικά της Κλεισούρας) το 1941. Tο 1954 o Κωνσταντίνος Λούλης παρέδωσε στον αδελφό του Γεώργιο τα ηνία της εταιρείας, η οποία ήταν πλέον εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών από το 1951 και είχε διευρύνει την παραγωγική της βάση.
Ο νέος πρόεδρος Γεώργιος παρέμεινε στη θέση αυτήν έως το 1961, όταν κατήλθε στον πολιτικό στίβο υπό την Ένωση Κέντρου – υπογραμμίζεται ότι από τα χρόνια του Μεσοπολέμου και έτερος αδελφός, ο χημικός μηχανικός και για κάποιο διάστημα διευθυντής του ΣΕΒΒ Αλκιβιάδης Λούλης, είχε αναπτύξει πολιτική δράση με το Κόμμα Φιλελευθέρων και αργότερα με το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ), γνωρίζοντας μετά την Απελευθέρωση διώξεις και εξορίες (βρέθηκε και στη Μακρόνησο μαζί με τον γιο του Θεμιστοκλή). Από τη δεκαετία του 1960, οπότε η οικογενειακή επιχείρηση πέρασε στη δεύτερη γενιά, οι Κυλινδρόμυλοι Λούλη αναβαθμίστηκαν και εκσυγχρονίστηκαν, αποκτώντας νέες εργοστασιακές μονάδες και αυξάνοντας θεαματικά τη δυναμικότητά τους. Έτος-σταθμός όμως για την εταιρεία ήταν το 1999. Οι Κυλινδρόμυλοι Λούλη προέβησαν σε μια στρατηγικής σημασίας εξαγορά: απέκτησαν το 52% των μετοχών των Μύλων Αγίου Γεωργίου, μιας από τις πιο ιστορικές αλευροβιομηχανίες της χώρας, με τις εγκαταστάσεις της να δεσπόζουν από το 1929 στον τότε ερημικό όρμο του Αγίου Γεωργίου στο Κερατσίνι. Σήμερα εκεί στεγάζεται το θεματικό Μουσείο Λούλη, από το 2013, μια πρωτο- βουλία-όραμα της οικογένειας Λούλη που θέλησε να διαφυλάξει τη μακραίωνη παράδοση καλλιέργειας και επεξεργασίας του σιταριού, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα τη διαχρονική σημασία του ψωμιού και της μεσογειακής διατροφής ως τρόπου ζωής και στοιχείου πολιτισμού.
Κύρια επιτεύγματα
- Ίδρυσε το 1914 την εταιρεία "Κυλινδρόμυλος Αδελφών Λούλη – Ν. Χατζηνίκου & Σία" μαζί με τα αδέλφια του
- Ανέδειξε τον Κυλινδρόμυλο Λούλη στον μεγαλύτερο μύλο της Θεσσαλίας
- Διετέλεσε πρώτος πρόεδρος της ανώνυμης εταιρείας του Κυλινδρόμυλου Λούλη
- Έθεσε τα θεμέλια για μία από τις μεγαλύτερες σύγχρονες αλευροβιομηχανίες της Ελλάδας και του ευρωπαϊκού κλάδου
