Αδωνις Κ. Κύρου
1872–1918

Αδωνις Κ. Κύρου

Εκδότης και διευθυντής της εφημερίδας «Εστία»

ΜΜΕ & Εκδόσεις Εξωτερικό Manager / Στέλεχος Καινοτόμος
Κάθε καλόπιστος και αντικειμενικός κριτής δεν ημπορεί παρά να ομολογήση ότι η απογευματινή εφημερίς “Εστία” ετήρησε καθ’ όλην την μακράν και γόνιμον σταδιοδρομίαν της –και εξακολουθεί να τηρή– την τιμίαν ελληνικήν δημοσιογραφικήν παράδοσιν. Ανεξαρτήτως προς την εκάστοτε πολιτικήν τοποθέτησίν της με την οποίαν πολλοί από τους αναγνώστας της πιθανόν να μην ήσαν σύμφωνοι.

Μπορεί ο Άδωνις Κύρου να μην υπήρξε ο ιδρυτής της «Εστίας», του φύλλου το οποίο κυκλοφορεί αδιάλειπτα μέχρι και σήμερα στη χώρα μας, υπήρξε όμως αυτός που οδήγησε την εφημερίδα από τον 19ο στον 20ό αιώνα και την παρέδωσε στα παιδιά του, τον Αχιλλέα και τον Κύρο, για να τη συνεχίσουν επάξια τις επόμενες, ταραγμένες δεκαετίες. Γεννημένος στη Λευκωσία της Κύπρου το 1872 από τον Κύρο Ιωαννίδη και την Ευφροσύνη Λιασίδη, αποφοίτησε από το Παγκύπριο Γυμνάσιο και ήλθε στην ελλαδική πρωτεύουσα, όπου σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Παράλληλα, ξεκίνησε να εργάζεται ως δημοσιογράφος στις εφημερίδες «Σκριπ», «Ακρόπολις» και κατόπιν στην «Εστία». Η «Εστία» είχε ιδρυθεί το 1876 από τον Παύλο Διομήδη ως ένα εβδομαδιαίο φιλολογικό και εγκυκλοπαιδικό περιοδικό, ενίοτε πολυσέλιδο και εικονογραφημένο. Έπειτα από την ανάληψη της διεύθυνσης από τον Γεώργιο Κασδόνη, στην αυγή του 1889 την ανέλαβε ο ποιητής Γεώργιος Δροσίνης μαζί με τον Νικόλαο Γ. Πολίτη, ο οποίος αποχώρησε έναν χρόνο αργότερα. Μόνος πλέον ο Δροσίνης, το 1894 πέρασε στην έκδοση ομότιτλης ημερήσιας εφημερίδας. Αξίζει να σημειωθεί ότι συνέχισε την έκδοση του περιοδικού, ως «Εικονογραφημένη Εστία», διανέμοντάς το δωρεάν στους αναγνώστες της εφημερίδας του επί έναν χρόνο, οπότε περιήλθε στον λογοτέχνη Γρηγόριο Ξενόπουλο έως το 1895, έτος που σταμάτησε οριστικά η κυκλοφορία του. Το περιοδικό αυτό θεωρείται από τα αξιολογότερα έντυπα, που συνεισέφερε στην πνευματική κίνηση του τόπου κατά το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα.

Ως προς την εφημερίδα, εν έτει 1898 ο Δροσίνης αποχώρησε από τη διεύθυνσή της, παραχωρώντας τη θέση του στους έμπειρους δημοσιογράφους Άδωνι Κύρου και Σπυρίδωνα Δάσιο. Ο τελευταίος επίσης αποχώρησε δύο χρόνια μετά. Αποκτώντας στο εξής τον απόλυτο έλεγχο, ο Κύρου συγκέντρωσε γύρω του ένα λαμπρό επιτελείο δημοσιογράφων παλαιότερων και νεότερων, εν γένει τα τότε σημαντικά ονόματα της διανόησης, και με ζήλο εδραίωσε την «Εστία» στον χώρο του αθηναϊκού Τύπου, έχοντας σημαντική απήχηση σε φίλους και αντιπάλους για τη σφαιρική και έγκυρη ενημέρωση: «Η πλήρης ενημερότης και η αδιάβλητος ακρίβεια των ειδήσεων απετέλουν την μεγαλυτέραν αδυναμίαν του»! Μεταξύ άλλων, ήταν εμπνευστής του πολιτικού σχολίου αλλά και της στήλης των «Μικρών αγγελιών», ενώ διέθετε ένα εκτεταμένο δίκτυο ανταποκριτών ανά την Ευρώπη. Ωστόσο, αυτή η σπουδαία δημοσιογραφική φυσιογνωμία της εποχής εκείνης, που δεν έπαψε ποτέ να εργάζεται για τα δίκαια της γενέτειράς του Κύπρου, έμελλε να φύγει πρόωρα, στην ηλικία των 46 ετών. Μετά τον θάνατο του Αδώνιδος το 1918, τη διεύθυνση της εφημερίδας ανέλαβαν τα παιδιά του, Αχιλλεύς (1898-1950) και Κύρος (1899- 1970), διατηρώντας τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της που είχε σμιλέψει τα προηγούμενα χρόνια ο πατέρας τους. Επισημαίνεται ότι ο Αχιλλεύς έλαβε –κυριολεκτικά– το βάπτισμα του «δημοσιογραφικού πυρός» κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς υπήρξε ανταποκριτής της «Εστίας» υπηρετώντας ως εθελοντής στο μέτωπο του Στρυμόνα το 1918.

Ως εκδότες πλέον, τα δύο αδέλφια, πολυγραφότατα και με ευρεία μόρφωση, αναπτύσσοντας και συγγραφική δράση, έζησαν διά της «Εστίας» τα ταραγμένα χρόνια της Μικρασιατικής Εκστρατείας και της Καταστροφής έως τα στρατιωτικά κινήματα και τις δικτατορίες του Μεσοπολέμου. Ενδεικτικά, η εφημερίδα τους παύθηκε επί τρεις ημέρες κατά την Επανάσταση του 1922, διότι, παρά τη σχετική απαγόρευση, δημοσίευσαν δήλωση της βρετανικής κυβέρνησης για διακοπή των σχέσεων σε περίπτωση εκτέλεσης των Έξι, και επί τρεις εβδομάδες το 1925 κατά τη δικτατορία του Πάγκαλου, γιατί είχαν διαψεύσει πλαστή είδηση για τις αμερικανικές πιστώσεις, γεγονός που οδήγησε τον Αχιλλέα στην εξορία και τον Κύρο στις φυλακές. Με τη γερμανική εισβολή, παραιτήθηκαν από τη διεύθυνση της «Εστίας»· ύστερα από εντολή των κατακτητών, τη διεύθυνση ανέλαβε το συντακτικό προσωπικό, για να παραιτηθεί λίγο αργότερα για λόγους συνείδησης, επικαλούμενο οικονομική δυσπραγία. Τα δυο αδέλφια εντάχθηκαν στην Αντίσταση, με τον Αχιλλέα να συλλαμβάνεται από τις ιταλικές αρχές το θέρος του 1943 και να οδηγείται στις φυλακές της Καλλιθέας, όπου παρέμεινε έως τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας τον Σεπτέμβριο του 1943. Οι Κύρου επανακυκλοφόρησαν την εφημερίδα τους τον Φεβρουάριο του 1945. Όταν το 1950 ο Αχιλλεύς πέθανε, ο Κύρος παρέμεινε στη διεύθυνση έως το 1974, παραδίδοντας την «Εστία» στην τρίτη γενιά, τον γιο του Άδωνι Κ. Κύρου. Σήμερα η «Εστία» συνεχίζει την πορεία της στον χρόνο, αλλά και την παραδοσιακή πολυτονική γραφή, που παραπέμπει ευθέως στον εδραιωτή της, τον Άδωνι Κύρου.

Κύρια επιτεύγματα

  • Ανέλαβε και εδραίωσε την εφημερίδα «Εστία» στον χώρο του αθηναϊκού Τύπου, συγκεντρώνοντας ένα λαμπρό επιτελείο δημοσιογράφων
  • Εμπνευστής του πολιτικού σχολίου και της στήλης των «Μικρών αγγελιών»
  • Δημιούργησε εκτεταμένο δίκτυο ανταποκριτών ανά την Ευρώπη
  • Φημισμένος για την πληρότητα της ενημέρωσης και την αδιάβλητη ακρίβεια των ειδήσεων
  • Παρέδωσε την «Εστία» στα παιδιά του, διασφαλίζοντας τη συνέχειά της για επόμενες γενιές
Ίδιος κλάδος · ΜΜΕ & Εκδόσεις

Σχετικά πρόσωπα